Met aandacht leven is gelukkiger (en gezonder)
Doordat ik door een moment van onoplettendheid viel en mijn hand brak werd ik eraan herinnerd dat ik mag blijven oefenen met leven in aandacht.
Doordat ik door een moment van onoplettendheid viel en mijn hand brak werd ik eraan herinnerd dat ik mag blijven oefenen met leven in aandacht.
Een kijkje in een leven met Niet-Aangeboren-Hersenletsel geeft je wellicht nieuw inzicht.
Ik word regelmatig door verdriet overmand omdat ik niet alles meer kan door de gevolgen van mijn dissectie. Dat is niet fijn, zoals ik weer ervaarde tijdens onze vakantie.
Als ik doe wat ik te doen heb in het leven kan ik gelukkig zijn met wie ik ben
Ik kan de werkelijkheid niet veranderen of ik nou accepteer “wat is” of niet.
Ik kan geluk vinden in wat ik doe als ik het maar bewust doe en niet vlucht voor verveling of verdriet.
Het is fijn om alleen maar te “zijn-met- wat-is”, want daardoor ga ik volledig op in wat ik doe, waarbij (de ruis van) de wereld om mij heen verdwijnt.
Ik ben dankbaar dat ik nog leef zodat ik nu kan genieten van liefdevolle aandacht.
Ik ben blij dat de afkeuring door het UWV alleen maar betrekking op mijn werk en niet mijzelf.
Laat ik me bewust zijn van het feit ik sommige pijn zelf veroorzaak
Spanning is functioneel, maar te veel of te weinig kan schadelijk zijn
Door wat er gebeurt in mijn leven moet ik het verhaal over mijzelf steeds herschrijven
Jij maakt niet mee wat ik meemaak waardoor jouw perspectief anders is dan het mijne.
Door mij niet te verzetten tegen hoe mijn leven nu is, voel ik rust en geluk.
Wat ik zie, denk, merk en voel heeft niet meer betekenis dan wat het is. Een beeld. Een gedachte. Een sensatie. Dit is het. Niet meer, maar ook niet minder.
Als ik de dingen echt kan nemen zoals ze zijn, dan ben ik een beetje als mijn hond.
Laat ik gewoontes die bij mij passen behouden en voor de andere nieuwe ontwikkelen.
Ik voel mij het beste als ik mijzelf kan uiten op mijn tijd en op mijn manier.
Ook al word ik moe van wat ik doe, ik zal toch steeds weer door moeten gaan.
Laat ik doen waar ik gelukkig van word en het vieren als ik daarmee een mijlpaal behaal.
Er bestaat geen kracht die mij weer een gezond lijf gaat geven. De kracht van het nu helpt mij wel met het accepteren van mijn zijn.
Hoop geeft kracht. Het is aan mij hoe ik die kracht inzet.
Als ik loslaat hoe ik de dingen wil, dan is de werkelijkheid misschien goed genoeg.
Ook al komen dromen niet altijd uit, ze kunnen je wel in de goede richting wijzen.
Op het pad dat ik loop voel ik mij gedragen door de wijsheid die ik van leraren ontving.