In de harde realiteit van mijn leven leef ik toch gewoon de droom, althans dat wat de droom lijkt te zijn van mensen die niet mijn leven leiden. Rond Valentijnsdag zag ik de film “Where the Wind Comes From”. Deze Tunesische film is waarom ik naar de bioscoop ga. Het is een magisch realistische coming-of-age roadmovie met een vleugje maatschappijkritiek, ondersteund door een heerlijke soundtrack, die mij ook nog eens laat inzien wat dromen betekent. Ga hem zien.

Voel de liefde voor de dromen van jezelf en van de ander
(Beeld Wat zegt Jan, Mooov en bewerking Wat zegt Jan)

Voordat ik deel wat ik door de film leerde over dromen, schrijf ik eerst nog over de film zelf. Hij is prachtig scherp en licht gefilmd in breedbeeld waardoor de beelden van muur tot muur in het donker overdadig tot je komen. De kleuren zijn heerlijk helder wat extra geaccentueerd wordt doordat de extraverte en doelgerichte negentienjarige Alyssa in helderrood gekleed gaat. De introverte en artistieke drieëntwintigjarige jeugdvriend Mehdi heeft blauwe kleren aan en hun belangrijke tegenspelers zijn eigenlijk allemaal in het geel. Dit zijn de drie primaire kleuren waarmee je elk verhaal of droom kan inkleuren. Je hebt eigenlijk maar weinig elementen nodig voor veel variatie.

Alyssa en Mehdi leven in het Tunis van na de Arabische lente. Er lijkt voor hen weinig veranderd. Haar omgeving vindt dat zij als vrouw na het overlijden van haar vader maar gewoon goed moet trouwen. Medhi kan na zijn opleiding geen werk vinden in de IT en dat terwijl hij graag zou leven van zijn kunst. Zij droomt van een leven in Europa want daar zullen ze rijk zijn. Hij schampert daarover dat Arabieren/moslims daar helemaal niet goed worden behandeld.

Dan ziet zij dat er in het zuidelijke Djerba een kunstwedstrijd is waarbij je een stage in Duitsland kan winnen. Ze overtuigt hem om mee te doen waarna een avontuur begint langs onder meer olijfboomgaarden, archeologische plekken en stranden uit hun jeugd. Ondertussen mansplaint hij de wereld met mythologische verhalen over het kloppend hart van de aarde en waar de wind vandaan komt, waarbij zij dromen over hun toekomst. Haar dagdromen worden soms uitgebeeld door kleurrijke animaties. Je gunt de twee hoofdpersonen dat ze uitvinden wat hun raison d’être is en dat zij al het geluk vinden dat ze aan het najagen zijn.

Ik heb twee jaar geleden al geschreven hoe belangrijk dromen is, maar ook hoe mijn droom door mijn NAH uiteen is gespat. Naast mijn beperkingen ben ik ook nog eens niet zo jong meer, dus de vraag is of ik nog zo kan dromen als de karakters uit deze film. Ik heb al veel van wat ik ooit droomde bereikt en bovendien leef ik vooralsnog in een welvarend en vreedzaam Europa waar ik in veel vrijheid eigenlijk best wel kan doen wat ik wil. Ik ben een bevoorrecht mens dat ondanks alles een groot deel van mijn dromen nog steeds mag beleven. Mijn levenssituatie en uitgangspunt is volledig anders dan van andere mensen, dus hoe kan ik mij verbinden met wat zij dromen?

En dan wordt zij in de film door haar depressieve moeder verweten dat ze de hele dag loopt te dromen, waarop zij iets zegt als: “Als je niet mag dromen wat is het leven dan?” Deze opmerking schudt mij wakker. Heb ik nu nog dromen? Mag ik nog dromen? Is het realistisch om überhaupt nog dromen te hebben gezien mijn beperkingen en leeftijd? Maar nog erger, als ik geen dromen meer heb, mag hebben of kan hebben, leef ik dan eigenlijk nog wel?

Volgens mij is het leven een oefening in zijn met wat is. Als ik nou alleen maar ben met wat is, hoe kan er dan nog plaats zijn voor dromen? Het is grappig hoe ik als mens onmiddellijk weer in verschillen of in tegenstellingen aan het denken ben. Er is natuurlijk helemaal geen tegenstelling want dromen is een onderdeel van mijn menszijn. Ik droom en heb verlangens en omdat niet alles wat ik wens ook mogelijk is moet ik omgaan met verdriet, angst en frustratie. Zelfs dromen is dus een oefening in zijn met wat is, namelijk onvervulde verlangens. Dat is soms al moeilijk genoeg. Ik kan mijn dromen nog redelijk makkelijk realiseren. Alyssa en Mehdi hebben het een stuk lastiger in hun levensfase en hun plek op de wereld.

Het is dan ook niet raar dat als hij aan haar vraagt wat haar droom is, zij simpelweg antwoordt dat ze rijk wil worden. Volgens mij hoor ik dat wel meer mensen zeggen. Wie doet er nou niet mee met één of andere loterij? Maar hij vindt dat geen droom, want volgens hem is een droom iets waar jij jouw bed voor uit wil komen. Wauw. Dat vind ik diepzinnig. Dromen waren toch slechts hersenspinsels die we overdag of ‘s nachts hebben die uitdrukken wat we willen? Ze hoeven toch niet gelijk zo wezenlijk te zijn?

Ik vind dat hij een punt heeft op het moment dat we hebben voldaan aan onze basisbehoeften om veilig te kunnen overleven. Zolang een mens zich niet veilig voelt of moeite heeft om te kunnen leven, komt die er volgens Maslow nooit aan toe om dit soort wensdromen te hebben. Ik denk inderdaad dat een mens gelukkiger is als de mens doet waarvan hij diep van binnen voelt dat hij of zij dat te doen heeft. Hoewel Alyssa daar gevoelsmatig nog niet was op het moment dat Mehdi de vraag stelt, zet zijn vraag bij haar wat in werking, waardoor zij toch kan uitvinden wat haar raison d’être is. En hij realiseert zich waarschijnlijk door zijn eigen opmerking dat hij zelf dan toch ook een volgende stap zal moeten zetten. Ga deze film zien als je wil weten hoe het afloopt, maar vooral als je deze inspirerende reis wilt meemaken.

Ik droom nog steeds en niet alleen wanneer ik slaap. Ik heb elke dag weer een reden om mijn bed uit te stappen. Soms is het heel concreet zoals het maken van een leuke nieuwe lego set van verliefde pinguïns; het zien van een Tunesische film in de bioscoop of het schrijven van een blog daarover. Vaak is het ook slechts een vaag gevoel van zin hebben in mediteren, yoga of wandelen en mijn plantaardige ontbijt. Ik wens jou het ook toe dat jouw leven een droom is waar jij jouw bed uit voor wil komen. Leef je droom.

Ik ben Jan Monster, de blogger van Wat zegt Jan.
Je kunt hier contact met me opnemen.
Wil jij dagelijks citaten uit mijn blogs zien of geen blog missen,
volg dan de Wat zegt Jan-pagina’s op:
Bluesky, Facebook, Instagram, LinkedIn, Threads, WordPress.com en X
of op letterboxd voor inspirerende filmtips.